Word analysis

Philemon 1:11
A .... nu þus jah mis bruks, þanuh insandida;
— τόν ποτέ σοι ἄχρηστον νυνὶ δὲ [καὶ] σοὶ καὶ ἐμοὶ εὔχρηστον,
— qui tibi aliquando inutilis fuit, nunc autem et mihi et tibi utilis,
— Which in time past was to thee unprofitable, but now profitable to thee and to me:
— Die eertijds u onnut was, maar nu u en mij zeer nuttig; denwelken ik wedergezonden heb;
— qui autrefois t'a été inutile, mais qui maintenant est utile, et à toi et à moi.

Token:

Codex Ambrosianus A

Status: not verified but unambiguous.

Token: nu

Codex Ambrosianus A

Status: not verified, lexically ambiguous.

Token: þus

Codex Ambrosianus A

Status: not verified but unambiguous.

Token: jah

Codex Ambrosianus A

Status: not verified but unambiguous.

Token: mis

Codex Ambrosianus A

Status: not verified but unambiguous.

Token: bruks

Codex Ambrosianus A

Status: not verified, morphosyntactically ambiguous.

Token: þanuh

Codex Ambrosianus A

Status: not verified, lexically ambiguous.

Token: insandida

Codex Ambrosianus A

  • Lemma in-sandjan: Verb (sw.V.1-i)
    WS 1910, p. 117: entsenden
    • Past participle: Strong Feminine Nominative Singular
    • Past participle: Strong Neuter Nominative Plural
    • Past participle: Strong Feminine Accusative Singular
    • Active Indicative Preterite 1st Person Singular
    • Past participle: Weak Masculine Nominative Singular
    • Past participle: Strong Neuter Accusative Plural
    • Active Indicative Preterite 3rd Person Singular

Status: not verified, morphosyntactically ambiguous.